Skip to main content
Sarajevo-rozen — de herdenkingstekens in granaatinslagen uitgelegd

Sarajevo-rozen — de herdenkingstekens in granaatinslagen uitgelegd

Bijgewerkt op:

Sarajevo: Guided City Highlights Tour with Sarajevo Tunnel

Beschikbaarheid

Wat zijn de Sarajevo-rozen?

Sarajevo-rozen zijn granaatinslagkraters die zijn achtergelaten door mortierexplosies tijdens het beleg van 1992–1996 en zijn gevuld met rood hars om plaatsen te markeren waar minstens drie burgers werden gedood. Ze zijn te zien op trottoirs en straten door de hele oude stad en het stadscentrum als permanente, weersbestendige herdenkingstekens.

Loop over Ferhadija, de voetgangersstraat die de oude Ottomaanse bazaar van Baščaršija verbindt met het Oostenrijks-Hongaarse stadscentrum, en je zult ze onder je voeten opmerken: onregelmatige rode vormen in het trottoir ingebracht, die op het eerste gezicht op abstracte decoraties of oude reparaties lijken. Ze zijn geen van beide.

Elke met rood gevulde krater markeert een locatie waar minstens drie burgers werden gedood door een mortiergranaat tijdens het Beleg van Sarajevo (1992–1996). De kraters zijn echt — inslagpunten van echte granaten die vielen tijdens echte beschietingen — gevuld met rood hars en achtergelaten in het trottoir van de stad als permanente, ongemarkeerde herdenkingstekens. Ze worden Sarajevo-rozen genoemd.

De fysica van een mortiergranaat en de vorm van de roos

Een mortiergranaat die op een betonnen oppervlak ontploft, stuurt shrapnel in alle richtingen en verbrijzelt het oppervlak in een radiaal patroon. De breuklijnen verspreiden zich vanuit het inslagpunt als de bloemblaadjes van een bloem. Dit is toeval — eerder fysica dan opzet — maar het is het toeval dat de herdenkingstekens hun naam geeft.

De kraters werden niet als herdenkingstekens gemaakt. Ze lagen er gewoon in het trottoir na de beschietingen, in de jaren na de oorlog hersteld met standaardmaterialen. Op een bepaald moment werd besloten een deel ervan te bewaren — die locaties waar het aantal doden een bepaalde drempel overschreed — en ze met rood hars te vullen in plaats van grijs beton. Het resultaat is een reeks tekens die tegelijkertijd deel uitmaken van het straatoppervlak en er los van staan: zichtbaar voor iedereen die omlaag kijkt, onzichtbaar voor wie niet al kijkt.

De massamoorden op de Markale-markt

De meest significante concentratie Sarajevo-rozen in de oude stad hangt samen met de Markale-markt, die tweemaal werd beschoten tijdens het beleg.

Eerste Markale-massamoord, 5 februari 1994: Een enkel 120 mm-mortiergranaat viel op de open markt toen die druk bezet was. 68 mensen werden gedood en 144 gewond. Het ICTY stelde vast dat de granaat werd afgevuurd vanuit een VRS-positie en dat de aanval opzettelijk was. Deze massamoord leidde tot het NAVO-ultimatum aan de VRS om zware wapens terug te trekken uit de omgeving van Sarajevo.

Tweede Markale-massamoord, 28 augustus 1995: Een tweede granaat viel op dezelfde markt, waarbij 43 mensen werden gedood en 75 gewond. Deze aanval leidde tot Operatie Deliberate Force van de NAVO — de luchtcampagne tegen VRS-stellingen die, gecombineerd met grondoperaties, de oorlog binnen maanden tot een einde bracht.

De Markale-markt functioneert vandaag nog, aan de Mula Mustafe Bašeskije-straat — ze verkoopt fruit, groenten, vlees en dagelijkse goederen. Verschillende Sarajevo-rozen in en rond het marktgebied markeren de locaties van deze gebeurtenissen.

Waar je Sarajevo-rozen vindt

De rozen zijn verspreid door de hele oude stad en het stadscentrum. De hoogste concentraties bevinden zich op:

Ferhadija (de voetgangersstraat): verscheidene rozen op het trottoir tussen de oude stad en het kathedraalgebied.

Het Markale-gebied (Mula Mustafe Bašeskije): bij de marktingang.

Bij de Nationale Bibliotheek (Vijećnica): de bibliotheek zelf werd in augustus 1992 door granaten in brand gestoken en brandde drie dagen; rozen in de omgeving markeren nabijgelegen mortierinslagen.

Langs de Miljacka-rivieroever: bij de oversteekpunten die tijdens het beleg het meest blootgesteld waren.

Sommige rozen zijn in de loop der decennia verloren gegaan door weg- en trottoirwerkzaamheden. Stadsrenovatie heeft er een aantal bedekt. De overgebleven rozen hebben geen labels, geen plaquettes, geen uitleg — ze vereisen kennis om te lezen, en een gids om met zekerheid te vinden.

Sarajevo: begeleide stadshighlightstour met Sarajevotunnel

De rozen bewandelen: een route

Een zelfgeleide wandeling van Baščaršija naar de Eeuwige Vlam (Vječna Vatra) langs Ferhadija duurt circa 20 minuten en passeert de meeste rozen in het gebied van de oude stad. De Eeuwige Vlam zelf — aangestoken in 1946 ter nagedachtenis aan slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, onafgebroken brandend door het beleg — staat aan het einde van de voetgangerszone en is op zichzelf een gelaagd herdenkingsteken.

Voor een goed gecontextualiseerde wandeling plaatst een oorlogshistorietour de rozen nauwkeurig, legt de specifieke incidenten uit die ze markeren en verbindt ze met de bredere geografie van het beleg. De meeste Sarajevaanse oorlogshistorische wandeltours passeren dit gebied.

Sarajevo: tour Bosnische Oorlog en het uiteenvallen van Joegoslavië met de tunnel

De rozen in de context van de oorlogsherinnering van Sarajevo

De rozen nemen een interessante plaats in in het herdenkingslandschap van Sarajevo. Het zijn geen monumenten in de conventionele zin — er is geen brons, geen opschrift, geen toegewijde instelling om te bezoeken. Ze zijn onderdeel van de straat, ingebed in de infrastructuur van het dagelijks leven, aangetroffen door toeristen en locals gelijkelijk, vaak zonder herkenning.

Deze eigenschap — het herdenkingsteken verweven in het gewone — weerspiegelt iets van de manier waarop Sarajevo heeft gekozen om zijn geschiedenis te dragen. De stad heeft geen enkel groot herdenkingscomplex of belegeringsmuseum gebouwd (de tentoonstellingshal van het Geschiedenismuseum en de Tunnel van Hoop komen het dichtst in de buurt). In plaats daarvan zijn de sporen van het beleg verspreid over de stad, zichtbaar in trottoirs, in met shrapnel getekende gevels, in de leegte waar ooit gebouwen stonden.

Het Oorlogskindheidsmuseum werkt anders — het is een formele instelling met gecureerde voorwerpen en getuigenissen. De rozen daarentegen zijn ongecureerd, informeel, ingebed. Samen vertegenwoordigen ze twee manieren van herinneren: de institutionele en de omgevingsgebonden.

Voor bezoekers die tijd doorbrengen in Sarajevo is een uur wandelen in het gebied tussen Baščaršija en Ferhadija met de rozen in gedachten — de rozen opmerken die je anders gemist zou hebben, pauzeren bij de Markale-markt — een van de eerlijkste manieren om de geschiedenis van de stad serieus te nemen zonder dat het een performance wordt.

De bestemmingsgids voor Sarajevo behandelt hoe je twee tot vier dagen in de stad kunt structureren met oorlogsgeschiedenis, cultuur, eten en de bergen daarboven. De reisroute voor oorlogsgeschiedenis in Bosnië verlengt de reis naar Srebrenica, Konjic en Mostar.

Veelgestelde vragen over Sarajevo-rozen — de herdenkingstekens in granaatinslagen uitgelegd

Hoeveel Sarajevo-rozen zijn er?

Het exacte aantal varieert omdat sommige in de loop der jaren zijn bedekt door wegwerkzaamheden of bouwactiviteiten. Historisch gezien werden er circa 150–200 rozen aangebracht; een aantal tientallen zijn vandaag nog duidelijk zichtbaar in de oude stad en langs de hoofdstraten.

Wat is het criterium voor het aanleggen van een Sarajevo-roos?

Een Sarajevo-roos markeert een locatie waar minstens drie burgers werden gedood door een enkel mortierschot tijdens het beleg. Niet alle locaties van burgerslachtoffers werden gemarkeerd — alleen die waarbij de specifieke drempel werd gehaald en de originele granaatinslagkrater op het oppervlak bewaard was gebleven.

Waar vind ik de duidelijkste Sarajevo-rozen?

De duidelijkste concentraties bevinden zich op Ferhadija (de voetgangersstraat), rondom het Markale-marktgebied, op de Mula Mustafe Bašeskije-straat en op verschillende straten bij het Nationaal Theater en de Nationale Bibliotheek. Een begeleide oorlogshistorietour wijst de meest significante rozen in context aan.

Waarom rood?

De keuze voor rood hars was bewust symbolisch — rood voor bloed, maar ook een transformatie van een wond in het wegdek tot iets dat het verlies formeel erkent. De rozenvorm die het fragmentatiepatroon in beton creëert, is een samenloop van de fysica: de shrapnel straalt vanuit het inslagpunt uit in een patroon dat op bloemblaadjes lijkt.

Zijn er plaquettes of bordjes bij de Sarajevo-rozen?

Nee. De rozen zijn niet gemarkeerd — er zijn geen plaquettes die hun geschiedenis uitleggen of de namen vermelden van de gedoden. Dat is deel van hun karakter: ze zijn ingebed in het dagelijkse oppervlak van de stad, onverwacht aangetroffen, kennis vereist om ze te lezen.

Topervaringen

Boekbare activiteiten met geverifieerde prijzen en directe bevestiging op GetYourGuide.